MAXPORTAL je došao u posjed dokumenta kojeg je napravila Vlada tadašnje SR Jugoslavije, u kojem su taksativno navedene optužbe protiv hrvatskih branitelja, Hrvata i Bošanjka u BiH, te nekoliko optužnica protiv Slovenaca.
Tekst objavljujemo u orginalu, na jeziku na kojem je napisan:
SAVEZNA REPUBLIKA JUGOSLAVIJA Z/sg -780/92/doc-1/S SAVEZNA VLADA
Izvještaj komisiji eksperata ustanovljenoj na osnovi Rezolucija Saveta bezednosti 780 (1992.)
UVOD
Odgovarajući na zahtev, postavljen u Rezoluciji Saveta bezbednosti 780 od 5. oktobra 1992. sadržan u tački 1. Vlada Savezne Republike Jugoslavije dostavlja izveštaj o slučajevima kršenja međunarodnog ratnog i humanitarnog prava na teritoriji bivše Jugoslavije Vlada Savezne Republike Jugoslavije podržava obrazovanje nezavisne Komisije eksperata, čiji je zadatak da prikupi, izuči i analizira informacije koje ukazuju na teška kršenja ženevskih konvencija i druga narušavanja odredbi humanitarnog prava.
Vlada SR Jugoslavije smatra da je za dalje političko rešavanje krize na nekadašnjem jugoslovenskom prostoru od prvorazrednog značaja utvrđivanje svih relevantnih činjenica u vezi sa oružanim skukobima i aktima nasilja, posebno onim koji predstavljaju teške prekršaje međunarodnog ratnog i humanitarnog prava. Za buduću stabilnost u regionu, za odnose među novim državama nastalim izdvajanjem iz Jugoslavije, kao i za odnose među njihovim narodima je prvi i osnovni preduslov utvrđivanje odgovornosti za počinjena dela nasilja, razaranja, patnje i za nasilne smrti velikog broja stanovnika.
Priloženi izveštaj sadrži slučajeve grubog narušavanja ratnog i humanitarnog prava od prvih sukoba u Republici Sloveniji do danas.
Navedeni slučajevi se oslanjaju na materijale prikupljene od strane državnih organa, nevladinih organizacija i udruženja, kao i na izveštaje pouzdanih novinskih agencija.
Za svaki navedeni slučaj dokumentacija se može staviti na uvid Komisiji eksperata radi daljeg proučavanja. Neki od navedenih slučajeva nalaze se u postupku kod nadležnih pravosudnih organa.
Poštujući prvi navedeni rok od 30 dana od dana usvajanja Rezolucije, u Izveštaj nisu mogli biti uključeni mnogi drugi slučajevi koji predtavljaju uli ukazuju na jednako teška kršenja ratnogi humanitarnog prava.
Državni organi SRJ raspolažu arhivama i dokumentima SFRJ u kojima su mnogi podaci o radnjama i počiniocima dela učinjenim suprotno međunaronom pravu, i u skladu sa njim inkriminisanih u zakonodavstvu SFRJ, koja su prouzrokovala nastanak i početak oružanmih sukoba u Sloveniji, a potom u Hrvatskoj i Bosni i Hercegovini. Ta dokkumentacija odnosi se na period pre njihovog međunarodnog priznanja kada je SFRJ delovala kao međunarodno priznata država na celoj svojoj teritorijji. Dokumenti pokazuju uzročno-posledične veze, organizatore iizvršioce događaja koji su kasnije eskalirali grubih povreda humanitarnog prava i ratnog zločina. Takve dokumente će SRJ takođe učiniti dostupnim Komisiji SB UN.
U priloženom materijalu naveden je samo manji broj svedočenja očevidaca jugoslovenskih i inostranih novinara. Postoji izuzetno veliki broj takvih svedočenja, od kojih će neki u narednim dopunama ovog Izveštaja biti navedeni sa svim relevantnim podacima.
U SRJ se nalazi preko pola miliona lica izbeglih pred ratnim dejstvima iterorom u Hrvatskkoj i Bosni i Hercegovini. Najvećibroj njih su sedoci – očevici i neposredne žrtve povreda humanitarnog prava. Prisustvovali su ubistvima, proterivanjima i drugim zločinima izvršenim nad njihovim najbližim rođacima, civilima, kao i nad pripadnicima oružanih snaga SFRJ. Državni organi i nevladine orgnizacije SRJ nastaviće sukcesivno Komisiji SB UN i javnosti da učine dostupnim svedočenja ovih lica.
Rad na prikupljanju i sistematizovanju dokaznog materijala za ratne zločine počinjene na terotoriji bivše Jugoslavije izuzetno je složen posao. Prilikom sistematizovanja prikupljene građe uzeti su u obzir, s jedne strane, izvori međunarodnog ratnog i humanitarnog prava, dok je, s druge strane, klasifikacija ratnih zločina izvršena u skladu sa karakterom oružanog sukoba na teritoriji bivše Jugoslavije i odredbama nacionalnog krivičnog zakonodavstva bivše SFRJ.
Međunarodno-pravni osnov kažnjavanja počinilaca ratnih zločina na teritoriji bivše Jugoslaviji, koji najvećim delom nalazimo u ženevskim konvencijama o zaštiti žrtava rata (1949) i Dopunskim protokolima I i II (1977) uz ove konvencije, potrebno je upotpuniti odredbama Konvencije o suzbijanju i sprečavanju zločina genocida (1948), Međunarodne konvencije protiv uzimanja talaca (1979), Haške konvencije o zaštiti kulturnih dobara u slučaju oružanog sukoba (1954), imajući u vidu karakter i vrste počinjenih zločina. Sve pomenute konvencije ratifikovane su od strane bivše SFRJ.
Posmatrano po vrstama međunarodnih pravnih pravila, sadržanih u osnovnim izvorima međunarodnog humanitarnog prava, u oružanim sukobima na teritoriji bivše SFRJ učinjena dela mogu se svrstati u sledeće kategorije:
- namerno ubijanje civila,
- namerno ubijanje uhapšenika – ratnih zarobljenika,
- nehumano postupanje sa civilima,
- nehumano postupanje sa uhapšenicima – ratnim zarobljenicima,
- namerno ubijanje i nehumano psotupanje sa ranjenicima i bolesnicima,
- uzimanje talaca i stvaranje logora,
- razaranje civilnih objekata bez vojne potrebe,
- razaranje bogomolja, grobalja, kkulturnih i istorijskih spomenika,
- etničko čišćenje
Nehumano ubijanje civila, ranjenika i bolesnika kao i uhapšenika – ratnih zarobnjenika (razlika je nužna zbog menjanja pravnih svojstava oružanog sukoba) predtavlja veoma čest ovlik kršenja međunarodnog humanitarnog prava. Po pravilu vršena su po grupama, ređe pojedinačno. Te grupe su u više slučajeva mešane. Ubijeni su obično bili izlagani mučenjnjima i ponižavanjima. Izdvajaju se masakri Bjelovaru (veći broj pripadnika regularnih vojnih jedinica zarobljenih u tamošnjoj kasarni), Gospiću (najmanje 24), na mostu preko reke Korane u Karlovcu (13 pripadnika JNA) u Borovo Selu (civili), Na Kkupreškoj visoravni (civili uhapšeni u više navrata), u selu Milići (civili) i sl.
Najnovija saznanja o masovnim grobnicama u okolini Vukovara na koja ukazuje u svom izveštaju od 28. oktobra 1992. godine i specijalni izvestilac Momiteta za prava čoveka Tadeuš Mazovjecki tek treba da budu proverena, da bi se utvrdilo da li je reč o sistematskim ubijanjima civila od strane učesnika u sukobu radi odmazde i sličnih pobuda, ili o licima poginulim u toku borbi, koje su na tom prostoru trajale veoma dugo i bile krajnje teške.
Primeri nehumanog postupanja sa civilima, ranjenicima i bolesnicima, te uhapšenicima, ratnim zarobljenicima su takođe brojni. Beleže se silovanja žena svih uzrasta, prinudnog odvođenja u javne kuće za pripadnike oružanih snaga, iznuđivanje izjava od uhapšenika – ratnih zarobljenika za televizijske emisije i novinske napise, izlaganje drugim vrstama fizičkih i duhovnih patnji.
Nehumani uslovi pod kojima su držani u zatočeništvu civcili različitih etničkih grupa, ne retko zajedno sa uhapšenicima – ratnim zarobljenicima, dovodili su često u pitanje njihov opstanak i narušavali fizičko i psihičko zdravlje. Tako je bilo u logorima u tunelu Bradina, Trnopolju, Tomislavgradu, Sarajevu, Konjicu, i Mostaru Sudbina mnogih zatočenika u logorima u Hercegovini, na primer, i do danas je neizvesna. Preko 20.000 Srba, na primer, koji su se nalazili u tim logorima nestalo je i ne zna se šta se sa njima dogodilo. Zatočeni civili su često korišćeni za masovne razmene uhapšenika – ratnih zarobljenika, kojom sprilikom se odstupalo od nekih pravila humanitarnog prava: davani su u razmenu i počinioci veoma teških krivičnih dela, bilo da su predhodno suđeni, bilo da uopšte nisu ni izvođeni pred sud (učesnici u masakru na mostu preko Korane u Karlovcu, počinioci većeg broja ubistava u Vukovaru i sl.).
Razaranje civilinih objekata koje se ne mogu pravdati vojnim potrebama vršili su pripadnici svih vojski i paravojski koje su se našle na ratištu u Hrvatskoj i naročito u Bosni i H ercegovini. U pitanju su namerna razaranja vezana za etnička čišćenja područja sa mešovitim stanovništvom. Jednostavno, zatirana su ognjišta da se na njih ne bi mogli vratiti odbegli stanovnici. Osnovno merilo je bila etnička pripadnost nekadašnjih stanovnika i tu se ponavlja ono što je započeto u 2. svettskom ratu pod vlašću NDH, s tim što su sada pored Srba ugroženi Muslimani, Hrvati i drugi.
Isti smisao svakako ima i sistematsko razaranje bogomolja, uništavanje grobalja, kulturnih i istorijskih spomenika. Brojni značajni objekti te vrste u zapadnoj Slavoniji i istočnoj Hercegovini više ne postoje (Saborna crkva u Mostaru, manastir Žitomislići i drugi).
Etničko čišćenje kao vid teških povreda mešunarodnog humanitarnog prava, saglasno odredbama člana 147. ženevske konvencije o zaštiti civila u vreme rata (deportacija i transfver zaštićenih lica, čemu se može dodati i razaranje civilnih objekata izvan vojnih potreba, ovde sa ciljem da se isključi svaka mogućnost povratka deportovanih, odnosno transferisanih lica u daljoj ili bližoj budućnosti, poprimilo je masovne razmere u oružanim sukobima na teritoriji bivše Jugoslavije. Dokumentacija o ratnim zločinima koja se dostavlja Komisiji sadrži samo one izuzetno teške i masovne slučajeve etničkog čišćenja za koja se osnovano može pretpostaviti da sadrže elemente zločina genocida.
Odredbe nacionalnog krivičnog zakonodavstva bivše SFRJ (Krivični zakon iz 1977. koji je još uvek na snazi u svim bivšim jugoslovenskim republikama)u potpunosti ju usaglašene sa preuzetim mešunarodnim obavezama. U Krivičnom zakonu SFRJ, u Glavi XI – Krivična dela protiv čovečnosti i mešunarodnog prava inkriminisani su genocid (čl. 141), ratni zločin protiv ratnih zarobljenika (čl. 144), organizovane grupe i podsticanje na izvršenje genocida i ratnih zločina (čl. 145), protivpravno ubijanje i ranjavanje neprijatelja (čl 146), protivpravno oduzimanje stvari od ubjanih i ranjenih na bojištu (Čl. 147), upotreba nedozvoljenih sredstava borbe (čl. 148), povreda parlamentara (149), surovo postupanje sa ranjenicima, bolesnicima i ratnim zarobljenicima (čl. 150), uništavanje kulturnih i istorijskih spomenika (čl. 151.), podsticanje agresivnog rata (152), rasna i druga diskriminacija (čl. 154).
Vlada Savezne Republike Jugoslavije ponovo izražava svoju spremnost da u punoj meri sarađuje sa nezavisnom Komisijom eksperata i generalnim sekretarom UN na daljem istraživanju i utvršivanju svih činjenica u pogledu grubog kršenja ženevskih konvencija i drugih odredbi međunarodnog ratnog i humanitarnog prava.
03. novembar 1992. Beograd.
I – 001
KVALIFIKACIJA DELA: Namerno ubijanje civila
MESTO I VREME: Borovo naselje, 04. juli 1991.
KRATAK OPIS: U cilju zastrašivanja srpskog naroda i etničkog čišćenja teritorija ubijeni su Dragan Mijatović, Stojan Stojanović i neki drugi, za sada neidentifikovani građani srpske nacionalnosti.
INDICIJE O IZVRŠIOCU: Počinioci su pripadnici ZNG Republike Hrvatske i MUP Hrvatske Zdravko Komšić, Marko Nujić, Stjepan Mačković, Tade Ištuk.
DOKAZI: Protiv pomenutih ličnosti pokrenut je zahtev za sprovođenje istrage od strane Vojnog tužilaštva u Beogradu. Svi dokazi o svojstvu i vremenu izvršenja krivičnog dela kao i izjave svedoka nalaze se u spisima predmeta pri Vojnom tužilaštvu u Beogradu – I VTK br. 1139/92.
NAPOMENA: Sva ova lica su shodno sporazumiu između Vlade SR Jugoslavije i Hrvatske o razmeni zatvorenika razmenjene u Nemetinu 14. avgusta 1992.
I – 002
KVALIFIKACIJA DELA: Namerno ubijanje civila
MESTO I VREME: Borovo selo, 13. juli 1991.
KRATAK OPIS : Đuričić Milenko odveden je tog dana u 17 časova od strane dva lica pripadnika Zbora narodne garde i ubijen. Njegovo telo pronađeno je u Dunavu kod Begeča 17. jula 1991. godine. Familija je 27. jula prepoznala telo pokojnog Đuričića koji je zatim sahranjen u Novom Sadu.
INDICIJE O IZVRŠIOCU: Pretpostavlja se da je jedan od ubica Nebojša Hodak koji je i uhapsio Đuričića.
DOKAZI: Izjave supruge ubijenoga koja je data Državnoj komisiji za ratne zločine i zločine genocida 7. aprila 1992. godine. Potvrde o smrti Medicinskog fakulteta u Novom Sadu, obdukcioni zapisnik br. SP566/91 Instituta za sudsku medicinu u Novom Sadu kao i drugi relevantni dokumenti Ministarstva unutrašnjih poslova odnosno Okružnog sudije u Novom Sadu.
NAPOMENA: Ime Nebojše Hodaka vezuje se i za ubistvo srpske porodice Zec u Zagrebu.
I – 003
KVALIFIKACIJA DELA: Namerno ubijanje civila
MESTO I VREME: Selo Sotin, Vukovar, 29. juli 1991.
KRATAK OPIS: U cilju uništenja srpske nacionalnosti i pravoslavne vere ubijen je Mihajlo Nađ.
INDICIJE O IZVRŠIOCU: Počinioci su Zdravko Komšić, Stjepan Mačković, Ivan Mikulić i Tade Ištuk, pripadnici ZNG Republike Hrvatske.
DOKAZI: Protiv pomenutih ličnosti pokrenut je zahtev za sprovođenje istrage od strane Vojnog tužilaštva u Beogradu. Svi dokazi o svojstvu i vremenu izvršenja krivičnog dela kao i izjave svedoka nalaze se u spisima predmeta pri Vojnom tužilaštvu u Beogradu I – VTK br. 1139/92.
NAPOMENA: Sva ova lica su shodno sporazumu između vlada SR Jugoslavije i Hrvatske o razmeni zatvorenika razmenjena u Nemetinu 14. avgusta 1992. godine.
I – 004
KVALIFIKACIJA DELA: Namerno ubijanje civila
MESTO I VREME: Mirkovci (Teritorija sada pod zaštitom UNPROFOR), period juli-avgust 1991.
KRATAK OPIS: Od strane pripadnika ZNG na svirep način ubijeni su sledeći meštani ovog sela: Macura Milan, Šivčić Svetko, Šašić Pajo, Šašić Marija, Građanski Dragoljub (zaklan na spavanju).
INDICIJE O IZVRŠIOCU: Vojne i policijske snage ZNG.
DOKAZI: Izjave nadležnih vlasti u selu Mirkovcima, koje su poslate Crvenom krstu u Novom Sadu i Državnoj komisiji za ratne zločine i zločine genocida.
I -005
KVALIFIKACIJA DELA : Namerno ubijanje civila
MESTO I VREME: Sarvaš, Vukovar, 02. avgust 1991.
KRATAK OPIS: Pripadnici hrvatske paravojne jedinice su toga dana upale u kuću Veselina Adamovića i ubili njega i njegovu ženu Gospavu, Kada ih je pronašla mrtve Gospavina majka, pošla je po lekare ali je kada se vratila videla da njihova tela odvozi u nepoznatom pravcu Igor Farčić, Hrvat iz Sarvaša.
INDICIJE O IZVRŠIOCU : Pripadnici ZNG Republike Hrvatske.
DOKAZI: Izjava komšinice Bogdanke Radović, registrovana kod Državne komisije za ratne zločine.
I – 006
KVALIFIKACIJA DELA: Namerno ubijanje civila
MESTO I VREME: Sarvaš, 02. avgusta 1991.
KRATAK OPIS.: Ubijeni su: Bojanić Melanija (1927), Bojanić Dušan (1950), Bojanić Branka (1952), Adamović Veselin (1944), Adamović Gospava (1949), Jerenić Lazar (1954), Petrović Zorka (1926), Sandić Svetislav (1939) i Milojević Dušan (1964). Svi ubijeni su bili civili srpske nacionalnosti.
INDICIJE O IZVRŠIOCU : Pripadnici MUP i ZNG Republike Hrvatske.
DOKAZI: Izveštaj Mesne zajednice Jelenovo (Ranije Sarvaš), Izjave Veljka Tepavca, Simić Radomira i službenika koji nije hteo da otkrije svoj identitet.
I-007
KVALIFIKACIJA DELA: Namerno ubijanje civila
MESTO I VREME: Sisak, između 23. i 27. avgusta 1991.
KRATAK OPIS: Zoran Vranešević, radnik “Karić Banke” u Beogradu .- ranije zaposlen u MUP-u Sisak, ubijen je prilikom putovanja u selo Kinjačku na sahranu svoga oca. Ubistvo je izvršeno hicima iz vatrenog oružja u glavu i grudi.
INDICIJE O IZVRŠIOCU: Pripadnici Oružanih sastava Republike Hrvatske.
DOKAZ: Izjava Ljubice Vranešević (Ul. Mišarska br. 8 – Beograd).
NAPOMENA: Prema izjavi Aleksandra Banjanina iz Siska, Zoranovo telo je nađeno kod Starog grada obešeno o vrbu i spušteno u reku Kupu. Telo je sahranjeno 28. avgusta 1991. na groblju u Sisku.
I-008
KVALIFIKACIJA DELA: Namerno ubijanje civila
MESTO I VREME: Borovo naselje, Vukovar, 26. avgust 1991.
KRATAK OPIS: Ubijen je Ilija Lozančić od strane pripadnika ZNG koji su učestvovali u zastrašivanju i pljačkanju civilnog stanovništva srpske nacionalnosti, a sa ciljem iseljavanja tog stanovništva sa navedene teritorije.
INDICIJE O IZVRŠIOCU: Ivo živković i drugi pripadnici ZNG Republike Hrvatske.
DOKAZ: Vojni tužilac u Beogradu podneo je zahtev za sprovođenjem istrage protiv Ive živkovića. svi dokazi o svojstvu i vremenu izvršenja krivičnog dela, kao i izjave svedoka nalaze se u spisima predmeta pri Vojnom tužilaštvu u Beogradu I – VTK 1142/92.
NAPOMENA: Pomenuto lice je shodno sporazumu Vlade SRJ i Hrvatske razmenjeno.
I-009
KVALIFIKACIJA DELA: Namerno ubijanje civila
MESTO I VREME: Vukovar, avgust-novembar 1991.
KRATAK OPIS: Ne manje od 200 civila srpske nacionalnosti izvedeno je iz skloništa u Vukovaru i Borovo naselju, a potom likvidirani . Tela ubijenih najčešće su bacana u Dunav.
INDICIJE O IZVRŠIOCU: Novak Zdenko, Brođanac Đuro, Piplica Ksenija, Martin Sabljić, Zoran Šipoš i još devet pripadnika ZNG Republike Hrvatske u Vukovaru.
DOKAZ: Spisi Vojnog suda u Beogradu I – K br. 108/92, 112/92, 125/92, 133/92 i 144/92.
NAPOMENA. Pomenuta lica su razmenjena 14. avgusta 1992. godine u Nemetinu, shodno sporazumu u Budimpešti.
I-010
KVALIFIKACIJA DELA: Namerno ubijanje civila
MESTO I VREME: Vukovar, Hrvatska, septembar – oktobar 1991.
KRATAK OPIS: Neposredno učešće u organizovanju ubijanja ljudi srpske nacionalnosti, civila i pripadnika JNA i TO koji su kao ranjenici dopremljeni u vukovarsku bolnicu.
INDICIJE O IZVRŠIOCU: Njaro Jure – lekar, Bilus Sadika – lekar, Kučan Berislav i supruga Ljilja – medicinska sestra. Mandić Mirko – gipser, Adela Kolesar – medicinska sestra, Štef – zubar, Sijanović Andrija – lekar, Meretler Tomislav i supruga Ljubica . medicinska sestra, Došen Martin i ljegov brat zvani Bokser, Šain Braco, kao i veća grupa ostalog medicinskog osoblja za koje se osnovano sumnja da su učestvovali u zlodelima.
DOKAZ: Izjava svedoka date Saveznom SUP-u.
I-011
KVALIFIKACIJA DELA: Namerno ubijanje civila
MESTO I VREME: Borovo naselje, početkom oktovra 1991.
KRATAK OPIS: U cilju sprovođenja etničkog šišćenja ubijen je Srbin Milo Đukić i još dva neidentifikovana civila srpske nacionalnosti. Pre toga bili su zatvoreni, fizički maltretirani i mučeni, između ostalog nanošenjem rana po telu nožem, gutanjem soli i dr.
INDICIJE O IZVRŠIOCU: U mučenju je učestvovao Stevan Demetar, a počinioci su Vlado Sabljić, Vlado Šterc i Marko Filković.
DOKAZ: Protiv pomenutih lica podnet je zahtev za sprovošnjnje istrage. Svi dokazi o svojstvu i vremenu izvršnjnja krivičnog dela, kao i priznanja, tj. izjave svedoka nalaze s u spisima predmeta pri Vojnom tužilaštvu u Beogradu I – VTK br. 1364/92.
NAPOMENA: Pomenuta lica su shodno sporazumu Vlade SRJ i Hrvatske razmenjena.
I-012
KVALIFIKACIJA DELA: Namerno ubijanje civila
MESTO I VREME: Borovo naselje, polovina oktovra 1991.
KRATAK OPIS: Posle hapšenja Čedo Jović, N. Vojvodić, Pantić (konobar), Milan Silađin i još 6 nekvalifikovanih lica srpske nacionalnosti odvedeni su u Vukovar i ubijeni. Ova akcija izvedena je u sklopu privođenja civilnih lica iz skloništa , kuća i stanova za potrebe nasilne mobilizacije.
INDICIJE O IZVRŠIOCU: Postoje dokazi da su počinioci Vlado Šterc i Vlado Dametar, pripadnici vojne policije ZNG Republike Hrvatske.
DOKAZ: Protiv pomenutih ličnosti podnet je zahtev za sprovođenje istrage u vojnom tužilaštvu. Svi dokazi o svojstvu i vremenu izvršenja krivičnog dela, kao i izjave svedoka nmalaze se u spisima predmeta pri vojnom tužilaštvu u Beogradu, I – VTK 1364/92.
NAPOMENA: Obv počinioca razmenjena su shodno sporazumu između Vlada SR Jugoslavije i Hrvatske.
I-013
KVALIFIKACIJA DELA: Namerno ubijanje civila
MESTO I VREME: Kukin Do, u rejonu sela Široka Kula kod Gospića, 16 – 18. oktobar 1991.
KRATAK OPIS: Nakon mučenja likvidirano je 24 civila srpske nacionalnosti iz Gospića. Sudsko.medicinskom ekspertizom identifikovano je 11 lica Branko Štulić, Ljubica Trifunović, Stanko Smiljanić, Dane Bulj, Simo Kljajić, željko Mrkić, Mirjana Kalanj, Đorđe Kalanj, Dragica Vraneš, Nikola Gajić i Barać Radovan.
INDICIJE O IZVRŠIOCU: Pripadnici MUP i ZNG Republike Hrvatske.
DOKAZ: Zapisnici o sudsko-medicinskoj ekspertizi, video zapis sa mesta zločina, video zapis sa iskazima članova porodica ubijenih, časopis Vojno-sanitetski pregled br. 2/92.
NAPOMENA: Prema kazivanju svedoka, u Gospiću je do kraja oktobra 1991. nestalo oko 500 žitelja Srba, za koje se pretpostavlja da su ubijeni.
I-014
KVALIFIKACIJA DELA: Namerno ubijanje civila
MESTO I VREME: Selo Zagoni, Bratunac, maj-juni 1992.
KRATAK OPIS: Svirepo mučenje civila srpske nacionalnosti (vađenje mozga, očiju, lomljenje kostiju lica, lomljenje rebara, probadanje stomaka nožem i dr.) – ubijeni su. Paunović Dušanka, Milošević Rada, Madović Miodrag, Gvozdenović Dragoljub i Jovanović Miloš – Špat.
INDICIJE O IZVRŠIOCU: Muslimanske snage.
DOKAZ: Zapisnici o pregledu leševa učinjeni u Domu zdravlja Bratunac, a koji su dostavljeni Državnoj komisiji za ratne zločine i zločine genocida.
I-015
KVALIFIKACIJA DELA: Namerno ubijanje civila
MESTO I VREME: Vukovar, novembar 1991.
KRATAK OPIS: Podmetanje minsko-eksplozivnih materija pod civilne objekte u reonu Vukovara, od kojih je poginuo veći broj civilnih lica, među kojima su bila i deca.
INDICIJE O IZVRŠIOCU: Zdenko Nova, (1959), ranije sa prebivalištem u Vukovaru, Brođanac Franjo (1969), ranije sa prebivalištem u Našicama i Cako Zoran (1960), ranije sa prebivalištem u Đenovcu – SO Našice.
DOKAZ: Zapisnici o obdukcijama nastradalih lica, izjave svedoka i delimično priznanje okrivljenih nalaze se u krivičnom spisu kod Vojnog suda u Beogradu , KI br. 125/92.
NAPOMENA: Protiv okrivljenih podignuta je optužba.
I-016
KVALIFIKACIJA DELA: Namerno ubijanje civila
MESTO I VREME: Borovo naselje, neutvrđenog dana u novembru 1991.
KRATAK OPIS: U cilju uništenja srpskog stanovništva na ovoj teritoriji ubijeni su Milan Vezmar, Milorad Zorić i Boško Grbić koji su bili u skloništu.
INDICIJE O IZVRŠIOCU: Pripadnici vojne policije ZNG Republike Hrvatske.
DOKAZ: Zahtev za sprovođnjnje istrage pokrenut je od strane Vojnog tužilaštva protiv Mate Jozičića i Darka Babića, hrvatskih državljana koji su pomenuta lica srpske nacionalnosti pokazali pripadnicima vojne policije ZNG. Svi dokazi o svojstvu i vremenu izvršnja krivičnog dela kao i izjave svedoka nalaze se u spisima predmeta pri Vojnom tužilaštvu u Beogradu I VTK br. 1360/92.
NAPOMENA: Mate Jozičić i Darko Babić su shodno sporazumu između vlada SR Jugoslavije i Hrvatske razmenjeni.
I-017
KVALIFIKACIJA DELA: Namerno ubijanje civila
MESTO I VREME: Vukovar, 15. novembar 1991.
KRATAK OPIS: Posle saslušanja ubijen je Ivan Jagić iz Vukovara, ul. Čvorkovac br. 7 samo zato što je Srbin.
INDICIJE O IZVRŠIOCU: Zahtev za sprovođenje istrage pokrenut je protiv pomenutih lica. Svi dokazi o svojstvu i vremenu izvršenja krivičnog dela kao i izjave svedoka nalaze se u spisima predmeta pri Vojnom tužilaštvu u Beogradu, I VTK br. 1139/92.
NAPOMENA: Pomenuta lica su shodno sporazumu vlade SRJ i Hrvatske razmenjena.
I-018
KVALIFIKACIJA DELA: Namerno ubijanje civila
MESTO I VREME: Marino selo, Novska 15. novembar 1991.
KRATAK OPIS: Pripadnici ZNG Hrvatske su u ovom selu masakrirali 14 lica srpske nacionalnosti iz sela Kip i Klisa u blizini Daruvara (teritorija je sada pod kontrolom UNPROFOR-a): Mijo Danojević, Filip Gojković, Mijo Gojković, Nikola Gojković, Nikola Krajnović, Petar Novaković, Jovo (Tadija) Popović, Jovo (Teja) Popović, Milan Popović Pero Popović, Dušan popović, Jovo Gojković, Savo Gojković,
INDICIJE O IZVRŠIOCU: Pretpostavlja se da su lica koja su učestvovala u torturi i ubijanju Srba pripadnici daruvarske policije i hrvatske vojske – Vlado Kec, Gojko Boro, Josip Hunjek, Kaja Joščak, željko Šepl, Zoran Šepl i Damir Šepl.
DOKAZ: Izjave svedoka Mije Krajinovića o zločinu date Crvenom Krstu, Jugoslavije kao i dokumenti Crvenog Krsta Jugoslavije podnetih zajedničkoj Komisiji za potragu za nestalim licima i mrtvima.
I-019
KVALIFIKACIJA DELA: Namerno ubijanje civila
MESTO I VREME: Selo Paulin Dvor, Osijek, Hrvatska, Noć između 11-12. decembra 1991.
KRATAK OPIS: Noć između 11-12. decembra hrvatske snage kao i neke hrvatske paravojne jedinice izvršile su nmasakar nad 18 seljaka srpske nacionalnosti i jednim Mađarom koji je služio kod srpske familije. Pobijeni su sledeći seljani: Sudžuković Božo (1913), Sudžuković Marija (1914), Vuković Dara (1934), Katić Draga (1919), Katiić Mile (1933), Katić Mitar (1909), Katić Petar (1937), Katić Bosa (1939), Labus Milan (1940), Gavrić Jovo (1936), Medić Vuko (1929), Rodić Milka (1925), Jelić Boško (1942), Jelić Anđa (1953), Milović Spasoja (1933), Grubišić Boja (1916), Lapčević Milka (1916), Kećkeš Karlo (oko 55 godina).
INDICIJE O IZVRŠIOCU: Snage ZNG Republike Hrvatske i paravojne jedinice hrvatske vojske. Nepobitno je poznat jedan od učesnika masakra – Ivanković Nikola zvani Danguba iz sela Vladislavci, star 35 godina. Preetpostavlja se da su i ostali učesnici iz susednih sela Vladislavci i Hrastin.
DOKAZ: Izjava svedoka Sudžuković Novice deponovana u Državnoj komisiji za utvrđivanje ratnih zločina i zločina genocida koji su počinjeni nad stanovništvom srpske i drugih nacionalnosti u vreme oružanih sukoba u Hrvatskoj. Lekarski izveštaj o uzroku smerti Vuković Dare (sekotina u predelu vrata i lica, obe šake, skinut skalp sa lobanje). Takođe, postoje dokazi Crvenog krsta Jugoslavije o slučaju ovog sela.
I-020
KVALIFIKACIJA DELA: Namerno ubijanje civila
MESTO I VREME: Podravska Slatina, 17. decembar 1991. oko 24,00 časova.
KRATAK OPIS: Stanko Grkinić (1924) ubijen je iz vatrenog oružja u spavaćoj sobi svoje porodične kuće. Tom prilikom njegova supruga Marica (1926) je teško ranjena sa sedam metaka.
INDICIJE O IZVRŠIOCU: Pripadnici ZNG Republike Hrvatske.
DOKAZ: Izjave Grkinić Milana, otpusna lista za Maricu Grkinić.
I-021
KVALIFIKACIJA DELA: Namerno ubijanje civila
MESTO I VREME: Osijek, 25. decembar 1991.
KRATAK OPIS: U noći 25 decembra pripadnici MUP.a Hrvatske upali su u stan Milenka Stanara (1948) koji je bio sam u stanu sa majkom, odveli su ga i ubili na zverski način. Njegova majka morala je platiti da bi dobila telo sina i sahranila ga.
INDICIJE O IZVRŠIOCU: Pripadnici MUP-a Hratske iz Osijeka.
DOKAZ: Izjava svedoka Sudžuković Novice iz Beograda data pred Komisijom za prikupljanje podataka rati utvrđivanja zločina genocida i drugih zločina protiv čovečnosti koji su počinjeni nad stanovništvom srpske i drugih nacionalnosti. Izjava je data 7. aprila 1992.
I-022
KVALIFIKACIJA DELA: Namerno ubijanje civila
MESTO I VREME: Selo Karadžićevo, druga polovina 1991.
KRATAK OPIS: Radomir Tišmak, Zoran Šodolovac, Bogdan Rajičić, Čedo Marčeta, Sveto Marčeta, Miroslav Kuzmanović, Dražen Petrović, željko Petrović i Radmila Katić, svi civili srpske nacionalnosti, ubijeni su na najbrutalniji način. Radmila Katić je zaklana, a Zoranu Šodolovcu je odsečena glava.
INDICIJE O IZVRŠIOCU: Pripadnici ZNG Republike Hrvatske.
DOKAZ: Video snimak mesta zločina.
NAPOMENA: Pripadnici ZNG su upali u selo sa tri kamiona i jednim tenkom koji su imali oznake JNA, što je prevarilo stanovnike sela, pa su izašli da pozdrave svoju vojsku.
I-023
KVALIFIKACIJA DELA: Namerno ubijanje civila
MESTO I VREME: Pakrac, početak januara 1992.
KRATAK OPIS: Vučković Nevenka (64), ubijena je na ulici hicem iz vatrenog oružja u glavu.
INDICIJE O IZVRŠIOCU: Pripadnici ZNG Republike Hrvatske.
DOKAZ: Izjava Miljanić Jovana.
I-024
KVALIFIKACIJA DELA: Namerno ubijanje civila
MESTO I VREME: Selo Cerna kod županje, 16-17. februar 1992.
KRATAK OPIS: Rade, Anica, Nena, Milena (18) i Marko (13) Olujić ubijeni su iz vatrenog oružja u svojoj porodičnoj kući.
INDICIJE O IZVRŠIOCU: Cetina Ivan, stožernik ZNG u selu, sa Šitum Jakišom, Mandić Ivanom i Stepić Ivanom.
DOKAZ: Izjava Branka Olujića data Državnoj komisiji za utvrđivanje ratnih zločina genocida koji su počinjeni nad stanovništvom srpske i druge nacionalnosti u vreme oružanih sukoba u Hrvatskoj (Sadašnja adresa, Dobanovci, ul. Zemunska br. 69).
NAPOMENA: Prema kazivanju Branka Olujića, zagrebački časopis “Arena” je objavio storiju o ovom ubistvu.
I-025
KVALIFIKACIJA DELA: Namerno ubijanje civila
MESTO I VREME: Daruvar, ul. Kranjčevićeva br. 17, 25. februar 1992. oko 21,00 časova.
KRATAK OPIS: Radovan (36), Jovanka, devojačko prezime Medaković (32), Dejan (14) i Nenad (10) Radosavljević ubijeni su u svojoj porodičnoj kući.
INDICIJE O IZVRŠIOCU: Pripadnici ZNG iz Daruvara.
DOKAZ: Izjava Milković Milice, rođene Radosavljević, data Državnoj komisiji za utvrđivanje ratnih zločina genocida koji su počinjeni nad stanovništvom srpske i druge nacionalnosti u vreme oružanih sukoba u Hrvatskoj (sadašnja adresa, Temerin, ul. Baranji Karolja br. 8).
NAPOMENA: Tela pokojnih članova Radosavljević su sahtanjena 28. februara 1992. u selu Imsovcu kod Daruvara.
Prema podacima iz prijave, povodom ovog zločina je uhapšen pripadnik ZNG po prezimenu Mudri, koji je u sudskom postupku oslobođen.
I-026
KVALIFIKACIJA DELA: Namerno ubijanje civila
MESTO I VREME: Selo Sijekovac kod Bosanskog Broda, 26. marta 1992.
KRATAK OPIS: Nakon upada u selo likvidirano je 12 civila srpske nacionalnosti. Ubijeni su. Zečević Branislav, Zečević Borislav, Zečević Jovo, Zečević Milan, Bačić Pejo, Bačić Risto, Bačić žarko, Radovanović Vid, (nepokretan starac), Radovanović željko, Milošević Milan Milošević Nenad i Martić Momir.
Tom prilikom potpuno je razoreno 50 srpskih kuća.
INDICIJE O IZVRŠIOCU: Muslimansko-hrvatske snage.
DOKAZ: Video zapis mesta zločina sa iskazima svedoka.
NAPOMENA: Mesto zločina je posetio član Predsedništva BiH Fikret Abdić.
I-027
KVALIFIKACIJA DELA: Namerno ubijanje civila
MESTO I VREME: Sijekovac, Severna Bosna, 26. mart 1992. oko 16,00 časova.
KRATAK OPIS: Naoružana paravojna muslimansko-hrvatska grupa napala stanovnike sela Sijekovac nakon poziva na pregovore. Posle neuspelih pregovora o kojima svedoči delegacija Srba, pomenuta grupa napala selo i ubila Jovu Zečevića i njegove sinove Milana, Petra i Vasu, Luku Miloševića i njegove sinove želju i Dragana. Vida Radanovića i sina Mirka, Sretu Trifunovića. Neke leševe su kamionom i traktorom bacili u reku Savu.
INDICIJE O IZVRŠIOCU: Zločin su počinili pripadnici hrvatskog ZNG koje je predvodio Ante Prkačin, i Muslimani ( u prilogu spisak 28 lica koja su počinila masakr) pošto su prethodno pozvali delegaciju Srba u krizni štab Sijekovac.
DOKAZ: Pismenu izjavu o zločinu i počiniocima dali srbi koji učestvovali u pregovorima : Babić Milan, Zečević Milan i Kušljić Nikola.
I-028
KVALIFIKACIJA DELA: Namerno ubijanje civila
MESTO I VREME: Selo Kostreš kod Bosanskog Broda , 03. april 1992.
KRATAK OPIS: Prilikom upada u selo zaklano je 66 lica srpske nacionalnosti . Ubijeni su: četiri člana porodice Zorić, tri člana porodice Stanić, po dva člana porodica Mitrić, Gojković, Ivić, Pavić, Mišić i Đurić, po jedan član porodice Vasić, Lazić. Pored njih zaklano je i 20 muškaraca, 15 žena i 10 dece čiji identitet još uvek nije utvrđen.
INDICIJE O IZVRŠIOCU: Alija Selimagić, Mujčin Sead, Enes Havić, Bećir Hodžić i drugi pripadnici muslimansko-hrvatskih snaga.
DOKAZ: Video-zapis izjave Alije Selimagića.
NAPOMENA: Pre klanja zločinci su silovali ženske osobe među kojim su bile i devojčice starosti 12 i 14 godina.
U operacijama oko Bosanskog Broda učestvovala je i 108. brigada hrvatske vojske.
I-029
KVALIFIKACIJA DELA: Namerno ubijanje civila
MESTO I VREME: Kupres, 06. april 1992.
KRATAK OPIS: Posle mučenja na najbrutalniji način likvidirano je 28 civila srpske nacionalnosti. Ubijeni su. Niko Karajlić (zaklan), Milorad Kontić zvani Ćiro (iskopano levo oko), Špiro Bosnić (zaklan), Todor Dragoljević, Tripko Pavlović zvani Lola (ubijen udarcem tupim predmetom po glavi tako da mu je odvaljen gornji deo lobanje), Stevo Bubonja (iskopano desno oko), Lazo Kontić (smrskana desna strana lica od udarca tupim predmetom; odsečeno desno uho), Vugonja Stevo (iskopano desno oko), Duvnjak Milan, Duvnjak Cvetko, Duvnjak Mitar, Čelebić Drago, Kalinić Marko, Šormaz Dragan, Baštić Predrag, Pavlović Jovo, Šešum Momčilo, Zubić Jovo, Karan Nedeljko i Jarčević Vlastimir.
INDICIJE O IZVRŠIOCU: Ratko Rebrina, Safet i Sulejman Pilić, Matko Vila, Mateš Ivo, žulj Branko i drugi pripadnici hrvatsko- muslimanskih snaga.
DOKAZ: Video zapis sa mesta zločina sa izjavama svedoka, izjava Milice Šormaz, fotografije ubijenih.
I-030
KVALIFIKACIJA DELA: Namerno ubijanje civila
MESTO I VREME: Selo Odžak, Kupres, BiH, 01. maj 1992.
KRATAK OPIS: Ubijeno 9 meštana Kupresa srpske nacionalnosti: Pavlović Jovo, Kaulić Mirko, Zubić Jovo, Šormaz Dragan, Jarčević Vlastimir, Karan Nedeljko, Duvnjak Vlado, Šešum Momčilo i Bastić Predrag.
INDICIJE O IZVRŠIOCU: Pilić Safet, Pilić Sulejman, Pilić Sejo, Pilić Ekrem, Vila Milenko, Vila Marko, Mil Mijo, Vila Zoran, Rebrina Ratko, Mandžuka Smail, Kaminski Miroslav, Jelić Ante, Mandžuka Zijad, žulj Božo, Dumančić Pero. Svi iz Kupresa i nalaze se u bekstvu.
DOKAZ: Nakon izvršenog uviđaja sa vojnim istražnim organima, Više javno tužilaštvo u Banjaluci podnelo je krivičnu prijavu pod br. KU.94/92 od 13. maja 1992. protiv navedenih 16 lica zbog osnovane sumnje da su na svirep i podmukao način iz nacionalističkih pobuda lišili života navedene meštane – Srbe i tako počinili krivično delo protiv čovečnosti i međunarodnog prava.
I-031
KVALIFIKACIJA DELA: Namerno ubijanje civila
MESTO I VREME: Konjic, 02. maja 1992.
KRATAK OPIS: Đuro Magazin (70) ubijen je u neposrednoj blizini svoje kuće, dok je popravljao porušenu ogradu oko srpske pravoslavne crkve.
INDICIJE O IZVRŠIOCU: M. Čomaga, muslimanski ekstremist.
DOKAZ: Izveštaj predstavnika Udruženja Srba iz bosne i Hercegovine.
I-032
KVALIFIKACIJA DELA: Namerno ubijanje civila
MESTO I VREME: Koncentracioni logor Ljubuški, druga polovina maja 1992.
KRATAK OPIS: Nakon što su krajem aprila 1992. u Čapljini uhapšeni Tripić (Sretena) Dražen i Tripić Sreten i mesec dana mujčeni u logoru u Ljubuškom, odvedeni su na reku Trebižat, kod vodopada zvanog Kravica i tamo ubijeni. Dražena su na očigled oca nabili na ražanj i živog ispekli , a Sretena su posle toga izmasakrirali i ubili.
INDICIJE O IZVRŠIOCU: Pripadnici HOS iz Čapljine ili Ljubuškog.
DOKAZ: Izjava svedoka čiji je identitet deponovan u arhivi Udruženja Srba iz Bosne i Hercegovine.
I-033
KVALIFIKACIJA DELA: Namerno ubijanje civila
MESTO I VREME: Sela Bjelovčina, Ceriće i Donje selo, opština Konjic, 22. maja 1992.
KRATAK OPIS: Po kratkom postupku ubijeni su: četveročlana porodica Milošević, Ćečez Milorad, Ćečez Dušan, Ćečez Velimir, Ćečez Mirko, Ninković Stevica, Ninković Marko, Ninković Rade, Kuljanin predrag, Kuljanin Tihomir i živak Novica. Pretpostavlja se da je broj ubijenih Srba veći.
INDICIJE O IZVRŠIOCU: Hrvatsko-muslimanske snage.
DOKAZ: Izveštaj predsednika Udruđenja Srba iz Bosne i Hercegovine,
NAPOMENA: Sav srpski živalj iz pomenutih sela je posle napada odveden u logor Čelebići.
I-034
KVALIFIKACIJA DELA: Namerno ubijanje civila
MESTO I VREME: Selo Bradina, 25-28. maj 1992.
KRATAK OPIS: Po kratkom postupku i na svirep način, ubijeni su. Pero Mrkajić, (poliven benzinom i zapaljen), Rade Mrkajić, Zoran Mrkajić, Rajko Mrkajić, Spaso Mrkajić, Risto Mrkajić, Zoran Mrkajić, Velibor Mrkajić, Đorđić Zoran, Đorđić Neđo, Đorđić Boško, Kuljanin Milorad, Kuljanin Nedeljko, Kuljanin Gojko, Kuljanin Pero, Kuljanin Sreten, Kuljanin Zdravko, Kuljanin Milovan, Kuljanin Slavko, Kuljanin Nedeljko, Vujičić Kesa, Vujičić Dragan, živak Zdravko, živak Toma, živak Veseljko, žuža Branko, Koprivica Njegoš, i Bogdan Kureš,
Pored navedenih 26 civila, pretpostavlja se da je broj ubijenih veći-
INDICIJE O IZVRŠIOCU: Hrvatsko-muslimanske snage.
DOKAZ: Izveštaj predsednika Udruženja Srba iz Bosne i Hercegovine; izjava svedoka čije je ime deponovano u Udruženju Srba iz Bosne i Hercegovine i Državnoj komisiji za ratne zločine i zločin genocida.
NAPOMENA: Sretku Kuljaninu i još jednom ubijenom Srbinu odsečene su glave i odnete kao trofej u Konjic.
I-035
KVALIFIKACIJA DELA: Namerno ubijanje civila
MESTO I VREME: Selo Tasovčići, (Čapljina), 07. jun 1992.
KRATAK OPIS: Civili nasilno lišeni života. Misita Milan, zvani Pota, rođen 1944. Misita Ilija, zvani Pundo, rođen 1929., Iljačić Vojko, zvani Majstor, rođen 1921., Bekan Branko, rođen 1942., Đonlaga Đoko, rođen 1943. Reljić Đurđa, rođen 1943. i Reljić Vukašin, rođen 1974. Prva trojica iz ovog spiska su ubijeni ispred svojih porodičnih kuća, a ostali su ubijeni s leđa pri pokušaju bega ispred formacija HOS-a koje su nailazile u selo.
INDICIJE O IZVRŠIOCU: Vegar Jozo (ubio Misita Milana) i drugi neidentifikovani pripadnici HOS-a.
DOKAZ: Izjava svedoka čiji je identitet deponovan u arhivi Udruženja Srba iz Bosne i Hercegovine.
I-036
KVALIFIKACIJA DELA: Namerno ubijanje civila
MESTO I VREME: Selo Klepci (Čapljina), 07.jun 1992.
KRATAK OPIS: Čukteraš Simana, devojačko prezima Slijepčević, rođena 1925. zaklana ispred svoje porodične kuće.
INDICIJE O IZVRŠIOCU: Izjava svedoka čiji je identitet deponovan u arhivi Udruženja Srba iz Bosne i Hercegovine-
I-037
KVALIFIKACIJA DELA: Namerno ubijanje civila
MESTO I VREME: Selo Potkosa (Čapljina), 07. jun 1992. oko 14,00.
KRATAK OPIS: Ljačić Bosa (1928) zaklana ispred svoje porodične kuće.
INDICIJE O IZVRŠIOCU: Pripadnici HOS-a iz porodice Šeitanić iz sela Opličića, inače bivši susedi ubijene.
DOKAZ: Izjava svedoka čiji je identitet deponovan u arhivi Udruženja Srba iz Bosne i Hercegovine.
I-038
KVALIFIKACIJA DELA: Namerno ubijanje civila
MESTO I VREME: Rečice, opština Čapljina, 07. jun 1992. godine oko 15.00,
KRATAK OPIS: ždralić Radoslavka (1932) zaklana ispred svoje porodične kuće.
INDICIJE O IZVRŠIOCU: Pripadnici HOS-a iz porodice Šuta iz susednog sela Opličića – zaseok Čučkovine.
DOKAZ: Izjava svedoka čiji je identitet deponovan u arhivi Udruženja Srba iz Bosne i Hercegovine.
I-039
KVALIFIKACIJA DELA: Namerno ubijanje civila
MESTO I VREME: Selo Prebilovci (Čapljina), 07. jun 1992.
KRATAK OPIS: Dragićević Gospava, zvana Goša (1905) i medić Draginja, zvana Draga (1930) zaklane ispred svojih porodičnih kuća.
INDICIJE O IZVRŠIOCU: Pripadnici HOS-a iz Čapljine.
DOKAZ: Izjava svedoka čiji je identitet deponovan u arhivi Udruženja Srba iz Bosne i Hercegovine-
I-040
KVALIFIKACIJA DELA: Namerno ubijanje civila
MESTO I VREME: Selo Čemerno kod Sarajeva, 10. juna 1992. u jutarnjim časovima.
KRATAK OPIS: U brutalnom napadu na selo u kome se nalazilo isključivo civilno stanovništvo, likvidirano je i masakrirano 29 Srba, dok je selo spaljeno. Ubijeni su: Bunjevac Đorđe (56), Bunjevac Rajko (56), Bunjevac Goran (35), Bunjevac Koviljka, (56), Bunjevac Milosava, Bunjevac Milan, Bunjevac Ranko, i Bunjevac Slavojka (7), Damjanović Radinka (32), Damjanović Ranka (30), Damjanović Pasa (52), Damjanović Zdravko (27), Damjanović Staka (57), Marković Stanoje, Marković Đuka, Marković Manojlo, Trifković Milenko (59), Trifković Jana (47), Trifković Rajko (17), Malešević žarko, Malešević Milovan, Janković Miroslav, Janković Sreten, Rašević Stana (68), Kapetanović Svetozar, Jeftić Radomir, Đurđajić Gojko, Mičić Nedeljko, i Cvjetković Novo.
INDICIJE O IZVRŠIOCU: Muslimansko-hrvatske snage.
DOKAZ: Video zapis sa mesta zločina, sa svedočenjem Rašević Petra i preživelog člana porodice Trifković.
I-041
KVALIFIKACIJA DELA: Namerno ubijanje civila
MESTO I VREME: Granica Crne Gore i BiH, 06. jula 1992.
KRATAK OPIS: Pripadnici Teritorijalne odbrane BiH Srpske nacionalnosti lišili su života tročlanu porodicu koja se sa dobijenom dozvolom nastojala prebaciti iz Foče u Crnu Goru.
INDICIJE O IZVRŠIOCU: Šest pripadnika Teritorijalne odbrane Republike Srpske.
DOKAZ: Pokrenuta istraga protiv šest navedenih lica za krivično delo ratnog zločina protiv civilnog stanovništva pred višim sudom u Podgorici, što sadržano u informaciji Saveznog državnog tužioca br. A 69/92 od 28.10. 1992.
I-042
KVALIFIKACIJA DELA: Namerno ubijanje civila
MESTO I VREME: Sela Rogosije i Netirišta kod Milića, između 25. i 26. septembra 1992.
KRATAK OPIS: Ubijeni su D. Alimpić, J. Sevkušić, M. Kovačević . M. Vuičić, Lj. Jurošević, Z. Ravnjaković M. Mitrović, Luka i Velimir Majstovorić, Međo, Nenad i Mile Stanišić, Dragoljub i Radomir Deurić, žarko, Milomir i Marko Prodanović, Bora i Tomislav Tešić, Č. Tošić, Mi. Mijić, R. Rebić, Radenko i Tomislav Tešić.
Tri nastradala još nisu identifikovana, a za telima devetorice se još uvek traga. Dvojica su ubijana nabijanjem na kolac, a ostali su usmrćeni klanjem, odsecanjem glave i spaljivanjem, s tim da im je prethodno pucano u noge da ne bi mogli bežati. Jedan broj tela je pronađen kastriran, a jednom broju poginulih su sečeni prsti.
INDICIJE O IZVRŠIOCU: Pripadnici muslimanskih oružanih formacija.
DOKAZ: Storija TV Beograd koja sadrži snimak izmasakriranih tela sa kazivanjem S. Đerića, hirurga bolnice u Milićima i kazivanje američkog novinara Ričarda Rosa.
I-043
KVALIFIKACIJA DELA: Namerno ubijanje civila
MESTO I VREME: Novska, ul. Nikole Tesle 44, 20-21. decermbar 1991.
KRATAK OPIS: Bračni par Keleura Mirko i Marica, njihova rođaka Milanović, bračni par Uzelac Andrija i Jela masakrirani su u kući familije Keleura. Jeli Uzelac odsečena je glava, Telo Marice Keleura rasporeno je od grla do genitalija, dok je Andrija Uzelac nađen sa odsečenim prstima leve ruke.
INDICIJE O IZVRŠIOCU: Kata Tomić poznata kao Katica, sused ubijene familije sa grupom etničkih Albanaca članova ZNG Republike Hrvatske.
DOKAZ: Izjava Dragana i Dražena Keleure.
NAPOMENA: žrtve su sahranjene na groblju u selu Borovac, Autopsija nije urađnjna, ali postoji svedočenje rođaka.
II-001
KVALIFIKACIJA DELA: Namerno ubijanje uhapšenika – ratnih zarobljenika
MESTO I VREME: Mesto nepoznato, 19. januar 1991.
KRATAK OPIS: Lišavanje života dva zarobljenika, pripadnika protivničke strane.
INDICIJE O IZVRŠIOCU: Goran Nikolić delo počinio kao rezervni vodnik JNA iz VP 9898 Batajnica.
DOKAZ: Dokazi se nalaze u krivičnim spisima u Vojnom sudu KI br. 165/91 od 12. decembra 1991.
NAPOMENA: Istraga protiv okrivljenog nije završena.
II-002
KVALIFIKACIJA DELA: Namerno ubijanje uhapšenika – ratnih zarobljenika
MESTO I VREME: Zatvor u Vlaškoj ulici u Zagrebu, prva polovina 1991.
KRATAK OPIS: Zarobljeni rezervni kapetan JNA, čiji identitet nije utvrđen, ubijen je na najbrutalniji način. Metalnim šipkama je udaran u glavu, usled čega mu je odmah mozak ispao iz lobanje, a potom je sekirom isečen na komade. Ostaci su stavljeni u dve najlon kese i izbačeni.
INDICIJE O IZVRŠIOCU: Pripadnik obezbeđenja zatvora po imenu meho, prezime nepoznato.
DOKAZ: Izjava Stojana Borojevića data organima JNA.
II-003
KVALIFIKACIJA DELA: Namerno ubijanje uhapšenika – ratnih zarobljenika
MESTO I VREME: Vukovar, 10. oktobar 1991.
KRATAK OPIS: Ubistvo dva vojnika, pripadnika JNA, do sada neidentifikovana, koji su se u slobodnom vremenu kretali po gradu radi kupovine. Ubijeni na izuzetno surov način (hladnim oružjem, jednom od ubijenih još dok je bio živ izvađena su dva zlatna zuba iz vilice, sečenje prstiju, ruku, nogu).
INDICIJE O IZVRŠIOCU: Miladin Milković, Ivica Zrnić, Ivica Asanović, pripadnici ZNG Republike Hrvatske.
DOKAZ: Svedočenje Miladina Milkovića pred organima JNA nakon zarobljavanja, navedeno u publikaciji “Nasiljem i zločinom protiv prava”, Vojnoizdavački i novinski centar, Beograd, 1991.
II-004
KVALIFIKACIJA DELA: Namerno ubijanje uhapšenika – ratnih zarobljenika
MESTO I VREME: Selo Laslovo, 09. septembar 1991.
KRATAK OPIS: Dušan Marković, Mirko Lavadinović i Srđan Cvetković, pripadnici, Srpske dobrovoljačke garde, nakon zarobljavanja u selu Palača, ubijeni su na najbrutalniji način. Pre ubijanja, sečeni su im prsti, uši, vađene oči, gašenje cigarete o telo, tako da gotovo nisu mogli biti prepoznati nakon što su tela vraćena.
INDICIJE O IZVRŠIOCU: Pripadnici ZNG – Osijek.
DOKAZ: Video snimak tela Dušana Markovića, Mirka Lavadinovića i Srđana Cvetkovića, sa objašnjenjima; fotografije ubijenih.
NAPOMENA: Jednu od žrtava prepoznao je otac, gledajući snimke koje je prikazala nemačka televizija ZDF tvrdeći da se radi o žrtvama Hrvatima, koje su masakrirali Srbi.
II-005
KVALIFIKACIJA DELA: Namerno ubijanje uhapšenika – ratnih zarobljenika
MESTO I VREME: Vukovar, 17. septembar, 1991.
KRATAK OPIS: Nedeljko Tanacković je kao pripadnik JNA uhapšen od strane Hrvatskih snaga posle borbe u Mitnici, predgrađu Vukovara. Od tada mu se gubi svaki trtag.
Zahtevi za njegovim lociranjem podneti su preko ICRC hrvatskim vlastima, kao i UNPROFOR-u, ali Hrvatske vlasti nikada nisu dale ni jedan dokument koji bi svedočio o njegovom zatvaranju u neki od logora. Zbog toga se veruje da je ubijen.
INDICIJE O IZVRŠIOCU: Pripadnici ZNG locirani u Vukovaru (Mitnica).
DOKAZ: Zahtevi lokalnih vojnih vlasti iz Šida, UNPROFOR u i zvanični zahtev za potragu za nestalim licima ICRC 101059.
II-006
KVALIFIKACIJA DELA: Namerno ubijanje uhapšenika – ratnih zarobljenika
MESTO I VREME: Vukovar, 17 septembar 1991.
KRATAK OPIS: Stevan Sandić je kao rezervista JNA uhapšen zajedno sa Nedenjkom Tanackovićem u Vukovaru od strane hrvatskih oružanih snaga u prisustvu svedoka i posle toga mu nestaje svaki trag. Hrvatske snage nikad nisu njegovo ime prikazali na listi zatvorenika kojima raspolažu, niti je bio registrovan kod ICRC. Postoje velike indicije da je ubijen u zatvoru po hapšenju.
INDICIJE O IZVRŠIOCU: Snage ZNG u Mitnici kraj Vukovara.
DOKAZ: Izjave svedoka živana Lazarevića kao i video traka od 19. septembra, snimak HTV koji pokazuje Sandića u zatvoru i daje njegov intervju. Takođe zvanični zahtev za nestalim licima ICRC 101058.
II-007
KVALIFIKACIJA DELA: Namerno ubijanje uhapšenika – ratnih zarobljenika
MESTO I VREME: Ivanovo selo, Hrvatska, 18-19. septembar 1991.
KRATAK OPIS: U borbama sa hrvatskim snagama koje su napale Ivanovo selo ranjen je Verić Veselko. Njega su iste snage i uhapsile. Sproveden je u bjelovarsku bolnicu odakle mu se gubi svaki trag.
INDICIJE O IZVRŠIOCU: Snage ZNG Republike Hrvatske.
DOKAZ: Izjava svedoka Milivoja Barešića koji je radio u bjelovarskoj bolnici pre nego što je Napustio Hrvatsku i preselio se u SR Jugoslaviju.
NAPOMENA: Pošto se nije nalazio ni na jednom spisku za razmenu veruje se da je ubijen.
II-008
KVALIFIKACIJA DELA: Namerno ubijanje uhapšenika – ratnih zarobljenika
MESTO I VREME: Karlovac, most na Korani, 21. septembra 1991.
KRATAK OPIS: Nakon zarobnjavanja grupe od 23 pripadnika JNA, na brutalan način ubijeno je njih 13. Likvidirani su: Jovan Sipić, Božo Kozlina, Nebojša Popović, Milić Savić, Milenko Lukač, Nikola Babić, Mile Peurača, Slobodan Milovanović, Svetozar Gojković, Miloš Srdić, Zoran Komadina, Mile Babić, i Vaso Božić.
Zarobnjenima je prvo pucano u noge da bi im se onemogućilo bekstvo, a potom su dodučeni hladnim oružjem i hicima iz vatrenog oružja iz neposredne blizine.
INDICIJE O IZVRŠIOCU: Mihajlo Hrastov sa drugim pripadnicima ZBG Republike Hrvatske.
DOKAZ: Video snimak sa sahrane ubijenih i snimak svedočenja Branka Madžarca, koji je preživeo masakar, i hirurga dr. Milana Kresojevića.
NAPOMENA: Telo ubijenih su obdukovana, najverovatnije u karlovačkoj bolnici. Okružni sud u Karlovcu je vodio krivični postupak protim Mihajla Hrastova i doneo presudu kojom ga je oslobodio odgovornosti.
II-009
KVALIFIKACIJA DELA: Namerno ubijanje uhapšenika – ratnih zarobljenika
MESTO I VREME: Bjelovar, 29. septembar 1991.
KRATAK OPIS: Nkon zauzimaea kasarne i zarobnjavanja određenog broja vojnika i starešina JNA, pripadnici ZNG R. Hrvatske su strenjali: Rajka Kovačevića, pukovnika – komandanta kasarne, Miljka Basića, potpukovnika i Dragišu Jovanovića, kapetana prve klase.
INDICIJE O IZVRŠIOCU: Jure Šimić, predsednik Izvršnog veća opštine i predsednik kriznog štaba ZNG u Bjelovaru.
DOKAZ: Izjave svedoka. Tomić Milan, Siloš Stevanović, Bora Ranđelović, Radovan Kumrić, željko Rjasnoj, Milan Mihić, Veljko Spasić.
Zapisnici o obdukciji Kovačevića, Jovanovića i Vasića sa fotodokumentacijom.
NAPOMENA: Ostali zarobnjeni vojnici i starešine JNA bili su maltretirani i mučeni.
II-010
KVALIFIKACIJA DELA: Namerno ubijanje uhapšenika – ratnih zarobljenika
MESTO I VREME: Bjelovar, 29 septembar 1991. oko 11,00 časova.
KRATAK OPIS: Nakon zarobljavanja dvojice starešina i šest vojnika kod skladišta “Bedenik”, streljan je komandir straže – stariji vodnik Ranko Stevanović.
INDICIJE O IZVRŠIOCU: Pranjić Marko, iz Hrgovljana, pripadnik ZNG Republike Hrvatske.
DOKAZ: Izjave svedoka. Radovan Kumrić i željko Rjasnoj.
II-011
KVALIFIKACIJA DELA: Namerno ubijanje uhapšenika – ratnih zarobljenika
MESTO I VREME: Rakitje (Zagreb), 30 septembar 1991. oko 14,00 časova.
KRATAK OPIS: Marko Utržan, zuarobnjeni vojnik JNA, ubijen je hicem iz vatrenog oružja u glavu iz neposredne blizine.
INDICIJE O IZVRŠIOCU: Pripadnik ZNG albanske nacionalnosti pod nadimkom Ranko (pravo ime nije poznato)
DOKAZI: Sudski spis KR br. 189/92.
II-012
KVALIFIKACIJA DELA: Namerno ubijanje uhapšenika – ratnih zarobljenika
MESTO I VREME: Popovača kod Zagreba, 10. septembar 1991.
KRATAK OPIS: Ubistvo majora JNA Jana Valentika, koji je bio lišen slobode od strane pripadnika ZNG, koji su zaustavili vozilo cisternu kojim je prevožena voda za piće namenjenim jedinicama JNA stacioniranim kod Siska, na zadatku sprečavanja međunacionalnih sukoba u tom kraju. Major Valentik i vojnik Aleksandar Milićević (vozač) nisu bili naoružani. Nakon ubistva majora Valentika, vojnik Milićević odveden je u nepoznatom pravcu.
INDICIJE O IZVRŠIOCU: Pripadnici ZNG Republike Hrvatske.
DOKAZ: Navodi u publikaciji “Nasiljem i zločinom protiv prava”, Vojno-izdavački i novinski centar, Beograd 1991.
NAPOMENA.: Organi MUP-a Hrvatske posmatrali su događaj iz neposredne blizine i odbili su da intervenišu. Takođe, odbili su da vojnim organima daju bilo kakve podatke o ovom zločinu,.
II-013
KVALIFIKACIJA DELA: Namerno ubijanje uhapšenika – ratnih zarobljenika
MESTO I VREME: Bjelovar, 02. oktobar 1991.
KRATAK OPIS: Nekoliko pripadnika ZNG su iz ćelije boj 2. Bjelovarskog zatvora izveli zarobljene pripadnike JNA. Zdravka Dokmana, Ivana Hosjaka, Milorada Đorđevića, Radovana Gredeljevića, Boška Radonića i Mirka Ostojića i odveli ih u šumu nedaleko od farme za tov junadi (vlasništvo Kiš Josipa) u Velikom Korenovu, gde su ih streljali. Tela streljanih zarobljenika su zakopana u đubrištu.
INDICIJE O IZVRŠIOCU: Tulić (ime nepoznato), privatni ugostitelj, vlasnik restorana “Ravni krovovi” u Bjelovaru, ulica Matačićeva i Bilak (ime nepoznato). Obojica su pripadnici ZNG Republike Hrvatske.
DOKAZ: Izjave svedoka: Veljko Spasić i Radovan Kumrić.
II-014
KVALIFIKACIJA DELA: Namerno ubijanje uhapšenika – ratnih zarobljenika
MESTO I VREME: Selo Bogdanovci kod Vukovara, neutvrđnjnog datuma u oktobru 1991.
KRATAK OPIS: Ubijena su dva pripadnika JNA, koji su se predali. Oni su za sada neidentifikovani.
INDICIJE O IZVRŠIOCU: Počinilac je Berislav Šimić, pripadnik hrvatskih oružanih snaga.
DOKAZ: Vojni tužilac je podneo zahtev za sprovođenje istrage. Svi dokazi o svojstvu i vremenu izvršenja krivičnog dela kao izjave svedoka nalaze se u spisima pri vojnom tužilaštvu u Beogradu , I-VTK br. 114/92.
NAPOMENA: Šimić je razmenjen shodno sporazumu o razmeni zarobljenika između Vlade SRJ i Hrvatske.
II-015
KVALIFIKACIJA DELA: Namerno ubijanje uhapšenika – ratnih zarobljenika
MESTO I VREME: Velika Pisanica, Grubišino Polje, Hrvatska, 31. oktobar 1991.
KRATAK OPIS: Posle borbi i ranjavanja uhapšen je Lazić Zoran. Poslat je u bolnicu u Bjelovaru (Hrvatska). Posle izlečenja poslat je u Zagreb odakle mu se gubi svaki trag.
INDICIJE O IZVRŠIOCU: Hrvatske snage koje su napale Veliku Pisanicu.
DOKAZ: Izjave svedoka Radovana Glušača koji je lečen u istoj bolnici u Bjelovaru, kao i Marije Birač zaposlene u bolnici u Bjelovaru.
NAPOMENA: Pošto se nije nalazio ni na jednoj od lista za raznmenu veruje se da je ubijen neposredno po hapšenju.
II-016
KVALIFIKACIJA DELA: Namerno ubijanje uhapšenika – ratnih zarobljenika
MESTO I VREME: Petrinja, 04. novembar 1991.
KRATAK OPIS: Kao pripadnik JNA (tenkista), vojnik Milan Damjanović poslat je sa svojom jedinicom u region Banija, o4. novembra 1991. zajedno sa podoficirom JNA Omerom Kurtalićem izvučen je iz tenka od strane hrvatskih snaga i uhapšen. Ime. M. Damjanovića nikada nije figuriralo na listi razmene zatvorenika ili na listi zatvorenika koji su posećeni od Međunarodnog komiteta crevenog krsta. Zbog toga je opravdan strah da je ubijen neposredno posle hapšenja.
INDICIJE O IZVRŠIOCU: Pripadnici hrvatskih snaga.
DOKAZ: Zahtev za potragom za nestalim licem boj 1010066 pri Crvenom krstu Jugoslavije.
II-017
KVALIFIKACIJA DELA: Namerno ubijanje uhapšenika – ratnih zarobljenika
MESTO I VREME: Kopački rit, Baranja, (teritorija pod zaštitom UNPROFOR-a), 03.decembar 1991.
KRATAK OPIS: Posle kratkih borbi između jedinica JNA i hrvatskih snaga uhapšen je pripadnik JNA Rade Stankov o kome posle toga nema nikakvih podataka, pretpostavlja se da je ubijen posle predaje hrvatskim snagama.
INDICIJE O IZVRŠIOCU: Hrvatske snage koje su kontrolisale Kopački rit.
DOKAZ: Duško Ćirić, pripadnik JNA svedok je hapšenja. Postoji zvanični zahtev za traganjem za nestalim licem ICRC 101091 sa kopijom fotografije
NAPOMENA: Hrvatske vlasti nisu odgovorile ni na jedan zahtev da se locira ovo osoba.
II-018
KVALIFIKACIJA DELA: Namerno ubijanje uhapšenika – ratnih zarobljenika
MESTO I VREME: Vučjak Čečevački, Slavonska Požega, Hrvatska, 10. decembar 1991.
KRATAK OPIS: Posle napada hrvatskih snaga na ovo selo uhapšen je Starčević Rajko, pripadnik teritorijalne odbrane i odveden u Slavonsku Požegu u zatvor. Registrovan je od strane Međunarodnog komiteta crvenog krsta pod broj 1601 čija koKomisija ga je i posetila. Posle posete delegacija ICRC gubi mu se svaki trag i veruje se da je ubijen.
INDICIJE O IZVRŠIOCU: Snage ZNG koje su napale selo Vučjak Čečevački
DOKAZ: Izjava majke imenovanoga Milka Starčević, odnosno kao i registracija ICRC 1601 koja potvrđuje da se Starčević nalazio u hrvatskom zatvoru.
II-019
KVALIFIKACIJA DELA: Namerno ubijanje uhapšenika – ratnih zarobljenika
MESTO I VREME: Velika Klisa, Daruvar, Hrvatska, 10. decembar 1991.
KRATAK OPIS: Posle borbe sa hrvatskim snagama Terzić Radovan je kao ranjenik uhapšen od strane hrvatskih snaga u Velikoj Klisi. Posle toga Terziću se gubi svaki trag pa se opravdano veruje da je ubijen.
INDICIJE O IZVRŠIOCU: Snage ZNG koje su napale Veliku Klisu.
DOKAZ: Izjava svedoka željka Panića koji je sada u Baranji, region pod zaštitom UNPROFOR-a koji je bio svedok odvođenja Terzića od strane hrvatskih snaga.
II-020
KVALIFIKACIJA DELA: Namerno ubijanje uhapšenika – ratnih zarobljenika
MESTO I VREME: Vučjak Čečovački (Hrvatska, 10. decembra 1991.
KRATAK OPIS: Dulić Mile uhapšen je kao pripadnik teritorijalne odbrane posle napada hrvatskih snaga na pomenuto selo Vučjak Čečevački. Od tada mu se gubi svaki trag.
INDICIJE O IZVRŠIOCU: Hrvatske snage koje su učestvovale u napadu na pomenuto selo.
DOKAZ: Svedok Goran Šimić prisustvovao je hapšenju Dulića i video je da je odveden u pravcu lokalnog groblja.
NAPOMENA: . Pošto se nije nalazio ni na jednoj od lista za razmenu veruje se da je ubijen neposredno po hapšenju.
II-021
KVALIFIKACIJA DELA: Namerno ubijanje uhapšenika – ratnih zarobljenika
MESTO I VREME: Selo Mašićka Šagovina, Okučani, sada pod kontrolom UNPROFOR-a, 19. decembar 1991.
KRATAK OPIS: Ubistvo civila i srpskih boraca teritorijalne odbrane i dobrovoljaca koji su učestvovali u odbrani sela i koji su se predali hrvatskim vojnim snagama. Na licu mesta ubijeno je 10 ljudi, jedini preživeli je Zoran Dražić iz Mokrina koji je prebačen u logor Nova Gradiška. Među ubijenima su. Predrag Cindrić, Jovan Ćirković, Dragoljub Durutović, Branko Miletić i Milan Stojčević. Druga grupa uhapšenika odvedena je od strane hrvatske vojske i zapaljena u kući Branka Miletića.Radi se o Ljubici Cindrić, Jovici Milosavljević, Ružici Milosavljević, Marici Mioković i Stojki Mioković. Osim toga ubijeni su Milorad Mioković Jovo Savanović, Zora Bandić, Gospava Mandić. Milenko Tubić i Mlađenka Tubić. Svi oni ubijeni su i sahranjeni u zajedničkoj grobnici i zakopani buldožerom.
INDICIJE O IZVRŠIOCU: Hapšenje su izvršili Ante Bolić iz Nove Gradiške, Andro Bakonić iz Nove Gradiške, Darko Grgić iz Cerničke Šagovine. Ubistvo prve grupe ljudi izvršio je Ivan Klepić pripadnik tzv. odreda smrti hrvatskih snaga za eksterminaciju. Ubistvo paljenjem izvršili su članovi vojnih snaga.
DOKAZ: Izjave svedoka Dušice Nikolić, Jovica Milosavljevića i Mileta Nikolića koji su bili zatvoreni u logoru Kerestinac i registrovani pod brojem IDRC 1649, 1626, 1654/92. Izjave su date Crvenom krstu Jugoslavije. Postoji i video traka koju su učinili same hrvatske vojne snage koja je počinila ovaj gnusan zločin sa pismenim objašnjenjem.
II-022
KVALIFIKACIJA DELA: Namerno ubijanje uhapšenika – ratnih zarobljenika
MESTO I VREME: Osijek, januar – februar 1991.
KRATAK OPIS: Ojkić Savo iz Voćina, uhapšen od strane hrvatskih vlasti u osciječkom zatvoru je iziložen brutalnoj fizičkoj torturi, zbog koje je zadobio teške telesne povrede koje su prouzrokovale smrt. Ojkić je preminuo u zagrebačkoj bolnici gde je bio prebačen radi ukazivanja pomoći.
INDICIJE O IZVRŠIOCU: Stražari osiječkog zatvora.
DOKAZ: Izjava svedoka Svetozara Zlokolice.
II-023
KVALIFIKACIJA DELA: Namerno ubijanje uhapšenika – ratnih zarobljenika
MESTO I VREME: Sarajevo, 02. i 03. maj 1992.
KRATAK OPIS: Prilikom povlačenja pripadnika JNA iz Komande garnizona u Sarajevu, uprkos dogovoru sa članovima Predsedništva BiH i garantovanju bezbednog prolaza kolone u povlačenju su dva puta napadnuta i tom prilikom je zarobljen veći broj pripadnika JNA od kojih su neki na licu mesta ubijeni iz vatrenog oružja sa bliskog odstojanja. Ubijeni su: Normela Šuka, civil, potpukovnik Boško Jovanić, kapetan prve klase Marko Labudović, poručnici Ivica Cvetković, Nihad Kastrati i Obrad Gvozdenović, stariji vodnik Kazafer Rotić, sesetar Ivica Simić i vojnici Momir Mojsilović, Stevo Ritan, Vlastimir Petrović, Zoran Gajić, Robert Kočiš, Nebojša Jovanović, Goran Divović, Slobodan Jelić, Predrag Cerović, Miodrag Đurović, Srećko Jovanić, Branko Popović, Dragan Vitković, Zdravko Tomović i Perica Nović. Veći broj poripadnika JNA je ranjen.
INDICIJE O IZVRŠIOCU: Pripadnici muslimansko-hrvatskih formacija pod komandom predsedništva BiH.
DOKAZ: U oba slučaja sigurnost su garantovali predstavnici PMEZ i UNPROFOR.a u Sarajevu.
II-024
KVALIFIKACIJA DELA: Namerno ubijanje uhapšenika – ratnih zarobljenika
MESTO I VREME: Sarajevo, 03. maj 1992.
KRATAK OPIS: Nakon fizičkog mučenja ubijen potpukovnik JNA Jovanić Boško (komanda 2. vojne objalsti – Sarajevo). Ubistvo izvršeno u toku napada na kolonu vojnih vozila koja su prevozila vojne starešine i materijal iz Sarajeva u Lukavicu.
INDICIJE O IZVRŠIOCU: Pripadnici “zelenih beretki” sa grbom TO BiH.
DOKAZ: Izjava svedoka: Dunjić Dejan iz Čačka, ranije vojnik u VP 8525 Sarajevo, Damnjanović Dragan iz Šapca, ranije vojnik u VP 8866Sarajevo.
II-025
KVALIFIKACIJA DELA: Namerno ubijanje uhapšenika – ratnih zarobljenika
MESTO I VREME: Selo Vitkovići, Goražde, BiH, 03-05. maj 1992.
KRATAK OPIS: U logoru za Srbe muče muškarce, žene i decu. Zelene beretke, među kojima se najviše ističe lice po imenu Pelam (bivši konobar), svakodnevno dolazi iz Goražda, odvode Srbe u nepoznatom pravcu i kolju ih. Tačan broj ubijenih je nemoguće utvrditi. Nad Srbima u Goraždu se iživljavaju na svakojaki način, žene siluju, a ubijaju i decu.
INDICIJE O IZVRŠIOCU: Muslimanske Zelene beretke.
DOKAZ: Izjava Zmukić Desanke, domaćice, kojoj je o zločinu zelenih beretki pričao poštar Miro Tadić, koga su Muslimani pustili iz zatvora u Vitkovićima.
II-026
KVALIFIKACIJA DELA: Namerno ubijanje uhapšenika – ratnih zarobljenika
MESTO I VREME: Konjic, 14. maja 1992.
KRATAK OPIS: Rade Milinović je ubijen posle svirepog mučenja. Pre ubistva polomljen mu je nos i ruke i po celom telu su mu gašeni opušci od cigareta.
INDICIJE O IZVRŠIOCU: Pripadnici hrvatske vojske.
DOKAZ: Izveštaj predsednika Udruženja Srba iz Bosne i Hercegovine.
NAPOMENA: Telo je izručeno 20 nmaja 1992.
II-027
KVALIFIKACIJA DELA: Namerno ubijanje uhapšenika – ratnih zarobljenika
MESTO I VREME: Logor Čelebići, kraj maja i juni 1992.
KRATAK OPIS: Ubijeni su Kuljanin Milorad, Vujičić Viroslav, Samouković Boško, Simo Jovanović, Čedo Avramović, Milošević Neđo, Petko Gligorović, željko Ćećez, Miro Vujačić i Mrkajić Pero.
INDICIJE O IZVRŠIOCU: Hrvatsko-muslimanske snage.
DOKAZ: Izjava svedoka čiji je identitet deponovan u Udruženju Srba iz Bosne i Hercegovine i Državnoj komisiji za ratne zločine i zločine genocida.
II-028
KVALIFIKACIJA DELA: Namerno ubijanje uhapšenika – ratnih zarobljenika
MESTO I VREME: Petrinja, južno od Zagreba, 08. oktobar 1991.
KRATAK OPIS: Momčilo Marković, rezervista JNA proglašen je za nestalog u akciji 08.oktobra 1991. Uhapsile su ga hrvatske snage i odvele u logor Kerestinac blizu Zagreba gde mu se gubi svaki trag. Postoji indikacija da je posle mučenja ubijen u logoru Kerestinac.
INDICIJE O IZVRŠIOCU: Hrvatske vojne i policijske snage.
DOKAZ: Zahtev za potragu za nestalim licima br. 1011062 podnet Crvenom krstu Jugoslavije, izjava sestara nestalog sa svim relevantnim infomracijama, izjava svedoka koji su M. Markovića videli u logoru Kerestinac, kao i video traka nemačkog novinara koja dokazuje da je Marković bio hospitalizovan i njegove poslednje fotografije.
III-001
KVALIFIKACIJA DELA: Nehumano postupanje sa civilima
MESTO I VREME: Slovenska Bistrica, Slovenija, 30 . jun 1991.
KRATAK OPIS: Dana 30 juna oko 19 časova pripadnici teritorijalne odbrane Slovenije su pred kasarnom u Slovenskoj Bistrici doveli suprugu i decu kapetana Dragana Stojanovskog, te ih prisilili da idu u kasarnu sa zahtevom “da dovedu Stojanovskog iz kasarne da ne bi bio ubijen”.
INDICIJE O IZVRŠIOCU: Pripadnici TO Slovenije,
DOKAZ: “Istina o oružanom sukobu u Sloveniji”, posebno izdanje Vojno-izdavačkog novinskog centera Beograd.
III-002
KVALIFIKACIJA DELA: Nehumano postupanje sa civilima
MESTO I VREME: Ljubljana, Slovenija, kraj juna 1991.
KRATAK OPIS: Mladen Kačavenda, pomoćnik direktora Savezne uprave carina otet iz službenog automobila u ulici u Ljubljani. U prostorijama nalik katakombama proveo je 36 sati pod psihičkom, moralnom i fizičkom torturom, uz zahteve da prizna da je došao da na silu preuzme slovenačke carine.
INDICIJE O IZVRŠIOCU: Pripadnici MUP-a Slovenije.
DOKAZ: Svedočenje Mladena Kačavende, pomoćnika direktora Savezne uprave carina.
III-003
KVALIFIKACIJA DELA: Nehumano postupanje sa civilima
MESTO I VREME: Na putu prema austrijskoj granici, Slovenija, 26. jun 1991.
KRATAK OPIS: Na putu je prisilno zaustavljeno preko sto teških vozila, stranih i jugoslovenskih, sa očiglednom namerom da se blokira jedinica JNA koja se kretala prema granici. Vozači zaustavljenih vozila silom su sprečeni da se udalje od njihk. U borbenim dejstvima koja su neposredno uzatim usledila život sdu izgubila nekolicina vozača ovih vozila.
INDICIJE O IZVRŠIOCU: Pripadnici takozvanih slovenačkih oružanih formacija.
DOKAZ: “Istina o oružanom sukobu u Sloveniji”, posebno izdanje Vojno-izdavačkog i novinskog centra. Beograd 1991.
III-004
KVALIFIKACIJA DELA: Nehumano postupanje sa civilima
MESTO I VREME: Rožna dolina, Slovenija, kraj juna 1991.
KRATAK OPIS: U napadu na jedinice JNA u Rožnoj dolini pripadnici tzv. slovenačkih oružanih snaga su ispre
Vijesti
Vijesti
Vijesti
Vijesti